Home

Van het weekend op safari geweest en het was geweldig! Olifanten, giraffen, nijlpaarden, buffalo's en zelfs leeuwen hebben we van dichtbij gezien. We gingen met veertien meiden van Be More in twee achtpersoonsbusjes, waarvan de eerste al op vrijdag kapot ging door het urenlang rijden/slippen over onverharde modderwegen. Toen moesten we dus met z'n allen in het andere busje, acht mensen er in en zes mensen er bovenop. Niet echt comfortabel, maar wel supervet, boven op zo'n busje zitten en kilometers ver kunnen kijken, overal giraffen en olifanten en vooral prachtige natuur. Safari ten top dus. Ook hebben we een boottocht richting de watervallen gemaakt, en een hiketocht over de rotsen naar de top ervan. We sliepen in een lodge in het park, in erg mooie tweepersoonshutjes. Om tien uur 's avonds gaat daar alle stroom uit en wordt het dus pikdonker, je ziet helemaal niets meer.

Het gaat snel! Morgen naar Murchison Falls, het wildreservaat en de beroemde watervallen, en dan nog maar een weekje!

Hierbij een paar foto's, een beetje in willekeurige volgorde, maar wel leuk. Van het weekend geraft op de nijl. Absolute horror. Alle afdalingen hadden namen vanuit het themaveld 'dood' en dat is niet overdreven. We zijn meerdere keren keihard omgeslagen, waarna je een twintig seconden niet boven kon komen en toen had ik het wel gehad en heb voor de reddingsboot gekozen. Respect voor iedereen die doorging en foto's volgen!
Daarna moesten we overnachten in een heel vies kamertje, waar van alles rondkroop. Mijn lariamtabletten (anti-malaria) hebben hele vreemde bijwerkingen, waar ze ook om bekend staan, maar ik had er nog niet zoveel van gemerkt tot dit weekend. Kreeg rare hallucinaties en paranoia angstdromen en paniekaanvallen en zag overal insecten waar die niet waren. Beetje eng, maar is wel weer over.

Ik ben alweer op de helft! Heel vreemd, het lijkt allemaal zo snel gegeaan. Weer een week op het project geweest en we hebben de kinderen de macarena geleerd, echt superleuk. Heb er een filmpje van gemaakt dat ik een keer online zal zetten! Ik zal in het kort even vertellen hoe onze doordeweekse dagen er eigenlijk uitzien. We staan rond een uur of zeven op, dan gaan we meteen ontbijt bestellen wat dan rond kwart over acht klaar is (en dat is nog redelijk snel, op avondeten moet je meer dan twee uur wachten). Dan lopen we vanuit het hostel door de bush bush (waar je loslopende varkens en kippen moet ontwijken en uiteindelijk door totaal niet verbaasde oegandezen die daar in lemen hutjes wonen vriendelijk wordt uitgezwaaid) naar de main road, een van de weinige verharde wegen in heel oeganda, die van masaka naar tanzania loopt. Daar pakken we de boda boda (een brommer-taxi) naar het project.

Ons eerste weekend in Masaka was erg fijn! Zondagochtend zijn we naar een kerk voor wedergeboren christenen geweest. Geniaal, veel zingen en dansen en schreeuwen dat je van Jezus houdt, halelujah and so on. Je zou er toch bijna gelovig van worden. Daarna zijn we gaan zwemmen bij een hotel in de stad en hebben we drie kinderen zwemles gegeven. Het was ook erg leuk om alle andere vrijwilligers weer te zien! Vandaag op het project hebben we de stoelendans geintroduceerd, chaos ten top maar toen ze het eindelijk doorhadden werden de kinderen bloedfanatiek. Verder was het jongetje met wie ik afgelopen week huizen van lego had zitten bouwen vandaag erg ziek. Hij heeft de hele dag op de kale grond gelegen. Hier in Oeganda zijn ze een stuk harder, er stonden en renden constant kinderen om hen heen, lachend en zeggend: let him die. Hij blijkt epilepsie te hebben en is daarom door zijn stiefvader de straat op geschopt. We hebben een tijdje bij hem gezeten en hem gewassen en aangekleed.

De eerste week op het project zit er op! Het was echt ontzettend leuk, vandaag hebben de kinderen voor ons gezongen en gedanst en dat kunnen ze allemaal heel erg goed. Wat een ritme! We hebben ook een aantal lessen bijgewoond, een over het lichaam en een over hoe je een huis bouwt (namelijk van zand, water, bananenbladeren en bakstenen .. ik weet ook niet helemaal hoe dat in z'n werk gaat).
De kinderen vinden foto's maken helemaal geweldig en we worden constant geaaid en aangeraakt. Vooral ons haar vinden ze interessant. De lerares vroeg aan mij waarom ik chinees haar heb. Volgens haar zijn alle muzungu's namelijk blond.

Ik weet niet goed hoe ik moet beginnen te omschrijven hoe het hier is, want dat kan bijna niet in woorden. De afgelopen dagen waren heel heftig, zondagochtend om half zes 's ochtends in het hostel aangekomen, helemaal niet geslapen en zondag overdag naar Kampala. Alles is hier zo totaal anders, ik weet nu wat bedoeld wordt met een cultuurshock. Onze gidsen, Steve en Joseph, zeiden dat het op zondag in Kampala erg rustig was in vergelijking met de andere dagen. Nou, het was een grote chaos, ik heb nog nooit zoiets gezien. De grote bazaar in Istanbul is er niets bij, echt niets. We worden constant nageroepen, ' muzungu, muzungu', wat blanke betekent. Andere bomen, andere vogels, andere geuren en smaken en een totaal andere cultuur. Wij, Elisabeth en ik, verblijven in het backpackershostel van Masaka, wat ontzettend mooi ligt met een kilometers ver uitzicht. En onze opvatting van luxe ligt nogal anders dan hier.

Hallo allemaal!

Over een paar dagen gaat mijn grote avontuur beginnen, Eva gaat into the wild!